احتياط در مصرف سير

برخى از اطباء مشهور نكاتى در مورد سير به شرح زير عنوان كرده اند:

بقراط حكيم در سال چهارصد قبل از ميلاد پدر طب غربى اخطار كرده است كه سير: باد آور، توليد  كننده حرارت در سينه ، سنگينى سر، بدتر كردن و افزايش درد موجود و نيز زياد كننده ادرار است .

ديوسكرايدز پنجاه سال بعد از ميلاد مؤلف مشهورترين كتاب گياه شناسى اعلام خطر كرده است كه : سير مى تواند از طريق خشك كردن بافت ها به ديواره معده صدمه زده و موجب تشنگى مفرط گردد

پلىنى ، پنجاه سال بعد از ميلاد (pliny ) بزرگ  طبيعى دان روم اعلام كرده است كه سير مى تواند بينايى چشم را تار كرده ، ايجاد گاز  نموده ، به معده صدمه زده و تشنگى مفرطى را موجب شود.
جالينوس ، ۲۰۰ سال بعد از ميلاد بزرگترين طبيب يونانى روم  با امكان ايجاد عوارض جانبى از جمله تحريكات و خشكى اخطار داده و پيشنهاد كرده است  كه جهت كم كردن تندى سير بايستى آن را پخت و يا كمى آن را جوشانيده و سپس مصرف نمود

ابو على سينا هزار سال بعد از ميلاد اين  پزشك برجسته ايرانى سير را عامل توليد گرما و خشكى دانسته و فرموده است كه سير خام  براى سيستم اكثريت انسان ها بسيار قوى است . او پيشنهاد كرده كه سير را بايستى پخت  و يا آن را با شير ميل كرد .
جان جرارد، ۱۶۰۰ سال بعد از ميلاد (gerard john ) جرارد بزرگترين كتاب گياه شناسى را به زبان انگليسى  نوشت . او اخطار كرده است كه سير مى تواند در بعضى افراد گرماى بيش از حد توليد كند .

او گفت ايجاد فساد  در خون و تيرگى آن از نقش پيچيده سير است
نيكولاس كال پپر، سال ۱۶۵۰ بعد از ميلاد كال پپر بر عليه  مصرف زياد سير اعلام خطر كرده و گفته است كه در افراد با طبع گرم و خشك باعث بدتر

شدن وضع آنها مى گردد .
او به خصوص در مورد خاصيت خشك كنندگى سير اخطار كرده است و
نوشته است مقدار زياد مصرف داخلى بايد با احتياط انجام شود .
دكتر ويليام كوك سال ۱۸۶۹ بعد از ميلاد مشار اليه هم مثل پزشكان متخصص قبل از خود اخطار كرد كه سير مى  تواند باعث تحريك زياده از حد، بر افروختگى صورت و سردرد گردد. به هنگام تورم پا و  تحريكات شديد نبايستى به مصرف داخلى برسد. هرگز نبايستى براى مدت زيادى خورده شود

منبع: كتاب قدرت شفابخشى سير

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code